زنان از خانه بیرون می آیند


۲۱ آبان ۱۳۹۲


زنان تی وی


 زنان از خانه بیرون می آیند مستندی از منیژه حکمت است که در گرماگرم فعال بودن سازمان های غیر دولتی زنان و دریافت جایزه صلح نوبل توسط شیرین عبادی تولید شده است. ارزش این فیلم از نظر تاریخ جنبش زنان ایران در این است که توانسته دوره ای را به تصویر بکشد که سازمان های غیر دولتی زنان در حال گسترش هستند و جایزه صلح نوبل هیجان گسترده ای را در فعالان زنان ایجاد کرده است.

منیژه حکمت در مصاحبه با سایت تغییر برای برابری در باره این فیلم و سابقه خودش در فیلمسازی مستند می گوید:

من از سال ۵۹ با دستیار کارگردانی شروع کرده ام، بعد برنامه ریز و سپس مدیر تولید و در نهایت کارگردان شدم. مستند را خیلی دوست دارم و این مستند حتا در کارهای من هم حضور دارد. من در بطن جامعه حرکت می کنم . آزادی عمل زیادی هم دارد. خودم هستم، یک دوربین و یک صدا بردار و نیازی هم به مجوزهای دست و پاگیر نیست. راحت حرفی را که می خواهم بزنم، به تصویر می کشم. البته فیلم سینمایی برد بیشتری دارد. وقتی از۷۰  فستیوال دعوتنامه می آید برای اکران سه زن یعنی این فیلم دیده می شود یا مثلا در ایران تبلیغات می شود و مردم می آیند و فیلم را می بینند اما مستند چنین بردی را ندارد ولی تاریخ و بسیاری از اتفاقات را ثبت تاریخی می کنم که میراث من به نسل آینده خواهد بود تا حداقل آنها با اینتصاویر کمی حافظه تاریخی داشته باشند. در حوزه زنان هم فیلم مستند ساخته ام. من از ان جی او های زنان درسطح ایران فیلم مستند ساخته ام. آن دوران دوران بسیار شیرینی بود. حالم در آن دوران خیلی خوب بود. “زنان از خانه بیرون می آیند” که فیلم بسیار کوتاهی است را کار کرده ام اما خیلی خوب از کار در آمد و در دنیا هم برد خوبی داشت. باورشان نمی شد زن ایرانی این چنین در تمام عرصه ها حضور دارد و کار می کند و نگاه و بینش و اندیشه خودش را دارد. یک فیلم مشترک کار کرده ام به نام “من اتاقم و دوستانم” که کارگردانی مشترک من و داریوش عیاری است و با همکاری زنان بیمارستان رازی یا همان امین آباد ساخته شده است. حدود ۲۰۰ ساعت راش از خیلی اتفاقات مختلف هم ثبت کرده ام.