داستان‌خوانی منیرو روانی پور، کنیزو


۲۶ تیر ۱۳۹۳


محبوبه عباسقلی زاده


داستان خوانی منیرو روانی پور؛ گزیده کنیزو : بهار نودوسه منیرو روانی پور را به خانه ای ویلایی در نیوجرسی دعوت کردیم تا چند پرده از داستان‌های جدید و قدیمش را در مقابل دوربین بخواند. هرچند که به گفته منیرو این سفر عجیب انگیزه پدید آوردن داستانی جدید برای او شده، اما حاصل آن برای زنان تی وی هشت اپیزود داستان خوانی و یک مصاحبه کوتاه است که به‌توالی در هفته‌های پیش رو  تقدیم بینندگان می‌شود.

«کنیزو» نام نخستین مجموعه داستانی منیرو روانی پور است که همنام با یکی از داستان‌های نه‌گانه‌ی این مجموعه است. این کتاب نخستین بار از در سال ۱۳۶۷ از سوی انتشارات نیلوفر در تهران منتشر شد.

کنیزو، شب بلند، آبی‌ها، طاووس‌های زرد، دریا در تاکستان‌ها، مانا مانای مهربان، پرشنگ، مشنگ، و جمعه‌ی خاکستری داستان‌های این مجموعه هستند.

به گفته‌ی برخی منتقدان ادبی استفاده از عناصر طبیعی و میل به قهرمان‌پروری در قالب شخصیت‌های زنانه را از خصایص داستان‌های منیرو روانی پور است. هرچند سبک و زبان نویسنده در طول سال‌ها تغییر می‌کند، دغدغه‌های او ثابت است؛ عناصر ویژه داستانی، طبیعت حاکم بر فضای داستان‌ها و نقش برجسته زن‌ها، از همان کتاب اول در داستان‌ها حضور دارند.
او گرچه سال‌هاست که دیگر در «جفره» زندگی نمی‌کند، بااین‌وجود آداب‌ورسوم و حتی خرافات آنجا را در ذهن دارد. گرچه گذشت زمان و تحولات روحی و روانی نویسنده باعث شده در آثار جدیدش تحولی عمیق ایجاد شود. در اولین مجموعه داستانی او «کنیزو» در سه داستان نخست آن «کنیزو»، «شب بلند» و «آبی‌ها» عناصر تکرارشونده مهمی چون دریا و افسانه‌های آن، طلسم‌ها، پریان دریایی، ماهیگیران و زنان بومی، نمود چشم‌گیری دارد. این باورها در رمان «اهل غرق» تکامل می‌یابد. اما بعدازاین دو اثر در آثار دیگر نویسنده با حوادثی که جنبه اساطیری و جادویی کمتری دارد روبه‌رو می‌شویم.
بخشی از داستان «مانا، مانای مهربان» را با اجرای خود منیرو تماشا کنید: