شور شور شورانگیز


۵ اسفند ۱۳۹۳


محبوبه عباسقلی زاده


بخش دوم و سوم داستان شور شور شورانگیز از مجموعه‌ی شب‌های شورانگیز نوشته منیرو روانی پور:

.

زن را به زندان برده‌اند. در ساعات انتظار بازجویی طاقتش طاق شده. آن‌قدر که حسرت دیدن آدمی، حتی دستگیر کنندگانش را، دارد. دلهره‌ی چرایی دستگیری‌اش، مرور چندباره‌ی سناریوهایی که حدس می‌زند دلیل دستگیری‌اش باشند. حس پایان دنیا را دارد. فکر و خیال عکس‌ها، کتاب‌ها و دست‌نوشته‌هایی که از خانه‌اش برده‌اند و حالا باید برای تک‌تکشان جواب پس بدهد. ترس برجانش چیره شده، اما خیالش را به خیابان‌ها می‌برد و سعی می‌کند بین خودش و زندگی ارتباط برقرار کند.

.

نویسنده فضای خفقان دهه‌ی شصت ایران را به‌خوبی در تصویرسازی‌های ذهنی زن نشان می‌دهد. خفقانی که زندگی شهروندان عادی را نیز آکنده است. یکی‌شان همین کاراکتر اول داستان که آرزوی داشتن بچه‌های قدونیم‌قد و زندگی ساده را ازدست‌داده است. زندگی‌اش در پی توفان آرمان‌گرایی فضای دانشجویی آن دوره از بین رفته است. شوهرش درگیر فضای سیاسی شده، فضای فکری‌شان از هم دور شده و زندگی‌شان را به جدایی کشیده است و حالا خودش، خودش که همواره از این فضا حذر کرده به خاطر زندگی گذشته‌اش بازداشت‌شده است.
تأثیر فضای سیاسی موجود بر زندگی زنان، خودسانسوری و پنهان‌کاری خودآگاه و ناخودآگاه انسان‌ها، تغییر ارزش‌های آدم‌ها در زندگی، و تصویرسازی فضای داخل زندان، اتاق بازجویی و نحوه‌ی بازجویی‌ها و اعتراف گیری‌ها مواردی است که خانم روانی‌پور به‌خوبی در داستان به تصویر کشیده است.