ملودی


  • Screen Shot 2015-07-28 at 15.30.34 سرو چم
    سرو چم یکی از کهن‌سال‌ترین درختان ایران است. این درخت در روستای چم، یکی از روستا…

۲۴ تیر ۱۳۹۴


شهریار شهامت


زندگی یک هنرمند چگونه می‌گذرد؟ یک زن ترانه‌سرا و خواننده که هنرش از زندگی او جدایی‌ناپذیر است، یکی مثل ملودی در گروه «آبجیز».

.
هنر ملودی برآمده از زندگی اوست. از کودکی‌هایش، خاطرات گذشته‌اش، خانواده‌اش، مادرش که دور از اوست. از آنچه می‌بیند و تجربه می‌کند. از آنچه نمی‌بیند و از دور تجربه می‌کند.
.
ملودی در خیابان‌های غریبه قدم می‌زند. تضادها را جمع می‌زند و از آن تکامل می‌آفریند. ورزش می‌کند. رنگ‌ها و طعم‌ها را به هم می‌آمیزد. آشپزخانه‌اش را وطن کوچکی ساخته است که تکنولوژی صدای مادر را در آن طنین‌انداز می‌کند.
ملودی از رنگ و نژاد گذر کرده است. راز رفع فاصله‌ها را فهمیده است. آرزوهای کودکی‌اش را کودکانه با خود تا بزرگ‌سالی آورده است. زندگی‌اش را به فهم زندگی اختصاص داده است و در سی سالگی زنی است که می‌خواهد زن باشد و آرزوهایش را یک به یک در آغوش بگیرد. او از کودکی می‌خواهد باله برقصد. آواز بخواند. خانم دکتر بشود. روزنامه‌نگار چندزبانه‌ی موفقی باشد. کریستین امان‌پور بشود؛ و در عین حال خودش باشد. ملودی زنی  است که در سی سالگی هنوز برای بزرگ شدن راه درازی در پیش دارد.
.
ملودی صفوی، یکی از اعضای گروه آبجیز است. ترانه‌ها را او می‌سراید. ترانه‌هایی که از دل این زندگی می‌جوشند.