دوربین مخفی و دختری که به استادیوم فوتبال رفت


۲۷ آبان ۱۳۹۴


زنان تی وی


بعد از انقلاب ۵۷ مثل خیلی چیزهای دیگر حضور در استادیوم فوتبال هم برای زنان ممنوع شد. حذف زنان از استادیوم‌های ورزشی که در سال‌های اخیر علاوه بر فوتبال، ورزش‌های دیگر را هم شامل می‌شود، سمبلی از حذف زنان از جامعه است.

از همان سال‌های آغازین ایجاد این محدودیت دخترانی با لباس پسرانه و با تغییر چهره برای رفتن به استادیوم اقدام می‌کردند. دختران «عشق فوتبال» که خطر دستگیری و آزار و اذیت در محیط «مردانه»ی استادیوم را به جان می‌خریدند و در اکثر موارد  حتی به دور از چشم خانواده دل به دریا می‌زدند و به استادیوم می‌رفتند.

به دلیل ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها هرگز آماری از تعداد این دختران و نحوه‌ی ورودشان به استادیوم تهیه و منتشر نشد؛ اما این به معنی دیده نشدن آنها نیست. چنانچه از اواسط دهه‌ی هفتاد فعالان حقوق زنان در این زمینه شروع به فعالیت کردند. اوج این فعالیت در کمپین «حق ورود زنان به استادیوم» بود که به دلیل شال نمادینی که بر سر داشتند، به کمپین «روسری سفیدها» شهرت یافت.

فیلمی که مشاهده می‌کنید تلاش یکی از دختران فعال حقوق زنان است که سعی می‌کند با تغییر چهره و لباس به شکل مردانه به استادیوم فوتبال برود. او با این کار ضمن مستندسازی سه دهه تلاش دختران «عشق فوتبال» برای ورود پنهانی به استادیوم، حس حذف‌شدگی و تلاش برای حضور در عرصه را تجربه می‌کند و به تصویر می‌کشد. او با کمک دوستانش و با تغییر لباس به عنوان یک پسر با همراهی چند پسر دیگر وارد استادیوم آزادی می‌شود و برای اولین بار می‌تواند بازی فوتبال مردان را از نزدیک تماشا کند. نکته‌ی جالب توجه همدلی و همراهی مردان حاضر در استادیوم است. مردان اطراف او، با وجود این که متوجه می‌شوند او یک دختر است، ضمن سکوت، به‌نوعی از او حمایت و مراقبت می‌کنند. دوربین همراه دوستان این دختر در طول این تجربه او را دنبال می‌کند و حس و حال او را به تصویر می‌کشد: