تارا می‌خواست گوگوش شود، محمود شد!


۲۷ اسفند ۱۳۹۴


کاری از لونا شاد


تارا گرامی، نویسنده و بازیگر ایرانی‌ـ‌کانادایی است که تئاتر موفق محمود را روی در کانادا و امریکا روی صحنه برده است.
محمود یک نمایش تک نفره است که سه کاراکتر را بازی می‌کند.
او در شش سالگی ایران را ترک کرده و تجربه‌ی زندگی در کشورهای آلمان، کانادا و امریکا را دارد.

تجربه‌ی زندگی کودکان مهاجر که در کشورهای غربی تجربه‌ی سخت و متفاوتی است. تارا در بیان این تجربه می‌گوید: در مدرسه همه‌ی بچه‌ها موهای بلوند داشتند و موهای من سیاه بود و همیشه می‌خواستم موهای بدنم را موم بزنم و ابروهایم را بردارم تا بیشتر شبیه همکلاسی‌هایم بشوم. برای جبران این تفاوت، مثل بچه‌های دیگر نمی‌خواستم دکتر و مهندس و معلم بشوم. وقتی پدربزرگم از من می‌پرسید «بزرگ شدی می‌خوای چی کاره بشی؟» جواب می‌دادم «می‌خوام گوگوش بشم.»

روی صحنه بودن رویای کودکی تارا گرامی است که اکنون آن را محقق کرده است. او این توفیق را مدیون مادر خود می‌داند و می‌گوید: “من از کودکی با مادرم بزرگ شده‌ام، هرچند آن وقت‌ها گاهی فکر می‌کردم او زیادی تمیز و سخت‌گیر است، اما اکنون خودم هم درست مثل او شده‌ام”.
او در توصیف مادرش صفت «شیرزن» را به کار می‌برد و توضیح می‌دهد: “یعنی مادرم برای زندگی‌مان همه کار می‌کرد و مسئولانه مرا بزرگ کرد. هم خودش زن موفقی است و هم من توانسته‌ام با تربیت او موفق بشوم”.
تعبیر او از «زنانگی» جالب است. تارا توضیح می‌دهد: “وقتی می‌گویند یک زن خانم است، یعنی یک زنی که لطیف صحبت می‌کند و آرایش می‌کند و … اما همه‌ی ما یک کمی از آن «مرد ایرانی» را در خود داریم”.
به عقیده‌ی او “مهاجران ایرانی همه‌ی چیزهای خوب فرهنگ و تاریخ ایران را با خود به بیرون از ایران می‌آورند و این خیلی خوب است، هرچند گاهی تفکرات بدی هم با خود دارند؛ مثل هموفوبیا که در نمایشم آن را آورده‌ام و خوشحالم که یک پسر همجنس‌گرا به همراه پدرش نمایش مرا دید و آن را دوست داشت”.
تارا جنبش سبز را نقطه‌ی عطفی در شناختش از جامعه‌ی ایران می‌داند و می‌گوید: “تجربه‌ی جنبش سبز نگرش مرا به کلی تغییر داد و شناخت تازه‌ای از جامعه‌ی ایران به من داد. شاید اگر جنبش سبز نبود، کار من در حد یک پروژه‌ی ۱۰ دقیقه‌ای دانشگاه باقی می‌ماند، اما با این تجربه و شناخت الان تبدیل به یک کار موفق و بزرگ شده است و تصویری به مخاطب ارائه می‌دهد که همان «ایران» است”.